Iedereen krijgt op een zeker moment met mantelzorg te maken. We moeten steeds langer thuis blijven wonen waardoor we meer moeten zorgen voor elkaar. Mantelzorg kan voor even zijn, maar ook voor langere tijd. Anders dan vrijwilligers kiezen mantelzorgers er niet voor om te gaan zorgen. Ze hebben vaak geen keuze omdat het om een dierbare gaat die zorg nodig heeft.

Voor Guda, die al meer dan 25 jaar de zorg heeft over haar autistische zoon, is de meet-up letterlijk een eye-opener geweest. “Het was fijn om er te zijn hoewel er maar weinig ouders waren zoals ik. Na het horen van de vele verhalen, kwam ik er eigenlijk pas achter dat ik mantelzorger ben. Dat raakte mij erg. Dat had ik eigenlijk niet in de gaten. Ik ga altijd maar door. Ik besef dat ik nu wel wat milder voor mezelf mag zijn.”

Lees het artikel of kijk de uitzending terug (eerste item). Wil je een meet-up bijwonen? Meld je dan hier aan.